GAZİANTEP ESKİ FUAR ALANI
Gaziantep’te İstasyon Caddesi üzerinde 1965 yılında inşa edilen; fuar, sergi, konferans, eğlence, dinlenme ve sosyal buluşma işlevleriyle 20. yüzyılın ikinci yarısında kentin modern kamusal yaşamında önemli yer tutan fuar alanı.
Gaziantep Eski Fuar Alanı, 1965 yılında inşa edilmiştir. Alanın mimarı Ferruh Örel’dir. Gaziantep Fuarı, Türkiye’de erken Cumhuriyet döneminden itibaren gelişen mekânsal modernleşme politikalarının yerel ölçekteki önemli yansımalarından biri olarak değerlendirilebilir. 1960’lı yıllarda Türkiye’de, büyük kent potansiyeline sahip şehirlerde benzer mimari üslup ve yapı teknikleri kullanılarak ülke genelindeki fuarlaşma politikaları doğrultusunda planlamalar yapılmıştır. Bu dönem, Türkiye’de bölgesel kalkınma politikalarının hız kazandığı, yerel ekonomilerin fuarlar aracılığıyla ulusal ve uluslararası ağlara uyumlanmaya çalışıldığı bir sürece denk gelmektedir. Gaziantep gibi ticaret geleneği güçlü bir kentte fuar alanının kurulması, bu politikaların yerel ölçekteki somut karşılıklarından biridir.
Mevcut görsel belgeler, sözlü tarih anlatıları ve sınırlı arşiv verileri üzerinden yapılan değerlendirmelere göre Gaziantep Eski Fuar Alanı’nın, kentin o dönemki gelişim aksı üzerinde ve bugünkü kent merkezinde yer alması, konumunun akılcı bir plan çerçevesinde seçildiğini göstermektedir. Alan; Arkeoloji Müzesi, tren garı ve İpek Yolu’na yakın bir noktada bulunmaktaydı. Gaziantep Fuar Alanı’nın İstasyon Caddesi’nde yer aldığı bilinmekte; kapladığı alanın yaklaşık olarak 37.06° kuzey enlemi ve 37.38° doğu boylamı civarında konumlandığı tahmin edilmektedir. Kesin yüzölçümüne dair net bir arşiv verisi bulunmamakla birlikte, benzer dönem fuar alanlarıyla yapılan karşılaştırmalı analizler ve görsel ölçek okumaları doğrultusunda alanın yaklaşık 40.000 m² büyüklüğünde olduğu değerlendirilmektedir.
Mimari açıdan fuar alanının planlamasında modernist ilkelerin belirleyici olduğu görülmektedir. Alan, simetrik olmayan fakat işlevsel olarak dengeli bir yerleşim düzenine sahipti. Geniş bir giriş aksı, anıtsal nitelikte iki giriş-çıkış kapısı ve kentin kuzeydoğusunda yer alan merdivenli bir ara giriş bulunmaktaydı. Ana yapı olarak öne çıkan büyük salon binası, erken modernist kamu yapılarının tipik özelliklerini taşımaktaydı. Bu yapı büyük olasılıkla betonarme karkas sistemle inşa edilmiştir. Cephe düzeninde ritmik düşey elemanlar, geniş yüzeyli açıklıklar ve yalın geometrik kompozisyon dikkat çekmektedir. Bu tür cephe anlayışı, hem iç mekâna doğal ışık alınmasını sağlamış hem de yapıya kurumsal ve temsili bir kimlik kazandırmıştır.
Gaziantep Fuar Alanı yalnızca sergi işleviyle sınırlı değildi; rekreatif, kültürel ve sosyal kullanımları da kapsayan geniş bir kentsel park niteliği taşımaktaydı. Alanda yer alan konferans salonu, sonradan nikâh salonu olarak kullanılan yapısıyla çok amaçlı kullanım anlayışının önemli örneklerinden biriydi. Fuar alanı içerisindeki restoran ve kafeler de kentte yaşayan insanlar için önemli buluşma noktaları arasında yer almaktaydı.
Fuar alanının belirgin özelliklerinden biri yoğun peyzaj düzenlemesi ve ağaçlandırmaydı. Geniş yeşil alanlar, yürüyüş yolları, süs havuzları ve açık oturma alanları, burayı yalnızca bir fuar mekânı olmaktan çıkarıp kent parkı niteliği taşıyan bir kamusal alana dönüştürmüştü. Fuar dönemlerinde kurulan ticari stantlar, ulusal ve yerel üreticilerin kendilerini tanıttığı ve ekonomik ilişkilerin genişlediği bir platform işlevi görmüştür. Özellikle yaz aylarında ve akşam saatlerinde Gaziantep halkının yoğun olarak kullandığı sosyal buluşma noktalarından biri hâline gelmiştir.
Bu durum, erken Cumhuriyet döneminden itibaren kamusal alan üretimine verilen önemin yerel düzeydeki yansımalarından biri olarak değerlendirilebilir. Dolayısıyla Gaziantep Eski Fuar Alanı, yalnızca fuar dönemlerinde kullanılan bir mekân değil; yıl boyunca çeşitli sosyal ve kültürel etkinliklere ev sahipliği yapan, sürekliliği olan bir kentsel alan niteliğindeydi.
Sosyal açıdan bakıldığında fuar alanı, Gaziantep’te modern kent yaşamının en görünür sahnelerinden biri olmuştur. Bu özellikleriyle alan, fuar mekânı olmasının yanında kamusal yaşamın belleğinde yer etmiş; kültürel üretimin kentte görünürlük kazandığı ve kolektif kent kimliğinin oluşmasında önemli rol oynayan bir yapı olmuştur. Günümüzde fiziksel olarak varlığını yitirmiş olsa da özellikle 1970’ler, 1980’ler ve 1990’lar boyunca Gaziantep’te yaşamış kuşakların belleğinde güçlü bir yer tutmaya devam etmektedir.
Alan, 1990’ların sonu ile 2000’li yılların başı arasında kademeli olarak işlevsizleşmiştir. Yenileme ve bakım çalışmalarının yapılmaması sonucunda eski fuar alanının yıkıldığı bilinmektedir. Fuar alanının yıkılması yalnızca fiziksel bir mekânın ortadan kalkması anlamına gelmemiş; aynı zamanda bir dönemin sosyal yaşamını ve mekânsal deneyimlerini nostaljik bir hafıza unsuruna dönüştürmüştür.
Bugün Gaziantep Eski Fuar Alanı, fiziksel olarak var olmasa da maddi varlığından bağımsız olarak “hafıza mekânı” niteliği kazandığı söylenebilir. Günümüzde eski fuar alanının yerinde, İstasyon Caddesi üzerinde bir alışveriş merkezi ve otel kompleksi bulunmaktadır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
Ataş, Z., “Gaziantep Kent Akslarının 100 Yıllık Değişimi”, Gümüşhane Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 14/2, 2024, s. 435-449. https://doi.org/10.17714/gumusfenbil.1367013
Badak, S., Türkiye’de Milli Fuarcılığın Durum Tespiti ve Gelişimine Yönelik Bir Model Önerisi, doktora tezi, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi, Burdur 2018.
Gaziantep Kültür Dergisi, Gaziantep Kültür Derneği Yayını, 8/95, 1965.
Memiş, S. - Belir, O., “Cumhuriyet Dönemi Modernleşme Sürecinin Mimarlığa Etkileri: İzmit Halkevi”, Planarch - Design and Planning Research, 7/1, 2023, s. 43-50. https://doi.org/10.5152/Planarch.2023.22070
wowturkey.com/forum/viewtopic.php?t=76263&start=20
Yenel, A., “Interior Conceptual Suggestions for Re-functioned Industrial Heritage Buildings”, Mimarlık ve Yaşam, 8/2, 2023, s. 257-284. https://doi.org/10.26835/my.1145225