PANAMUWA II
MÖ 745-743 ile 733-732 yılları arasında hüküm süren, Asur İmparatorluğu’na bağlılığıyla bilinen ve saltanatı sırasında Sam’al Krallığı’nın sınırlarını genişleten erken dönem yöneticisi.
II.
Panamuwa’nın babası olan Kral Bar-Sur, hanedanlık içinde çıkan bir isyan ve
darbe sonucunda öldürülmüştür. Bu kargaşa ortamında tahtı ele geçiren
isyancılardan kurtulmak isteyen II. Panamuwa, ülkesinden ayrılarak Asur
İmparatorluğu’na sığınmıştır. Asur Kralı III. Tiglat-Pileser (MÖ 745-727) bu
duruma müdahale ederek Sam’al üzerine yürümüş, ismi bilinmeyen isyancıyı
bertaraf etmiş ve yasal varis olan II. Panamuwa’nın Sam’al tahtına geçmesini
sağlamıştır.
II.
Panamuwa, hükümdarlığı boyunca Asur İmparatorluğu’nun vasallarından (bağımlı
müttefiklerinden) biri olmuştur. Kendi adına dikilen anıtlardaki biyografisinde
de belirtildiği üzere, Sam’al’ı yıkımdan kurtarmış ve III. Tiglat-Pileser'in askerî
seferlerinde onun yanında yer almıştır. II. Panamuwa’nın bu bağlılığı, Asur
sarayı tarafından karşılık bulmuş; III. Tiglat-Pileser, komşu Gurgum Krallığı’ndan
aldığı bazı toprakları ve şehirleri II. Panamuwa’ya vererek Sam’al sınırlarının
genişlemesini sağlamıştır.
II.
Panamuwa’nın Asur’a olan feodal bağlılığı, III. Tiglat-Pileser’in askerî
seferlerine kendi ordusuyla katılmasına kadar varmıştır. MÖ 733-732 yıllarında
Asur ordusunun Şam’ı kuşattığı askerî sefer sırasında II. Panamuwa, Asur
saflarında savaşırken hayatını kaybetmiştir. Onun Asur Devleti için savaşırken
hayatını kaybetmesi, feodal sadakatin bir göstergesi olarak değerlendirilmiş;
Asur kralının ve müttefiklerin katıldığı törenlerle anılmış; naaşı özel bir
konvoyla memleketi Sam’al’a geri getirilerek anısına bir ölü kültü
oluşturulmuştur. Bu olayların ardından yerine oğlu Bar-Rakib tahta geçmiştir.
II.
Panamuwa dönemini ve tarihsel kimliğini aydınlatan günümüze ulaşmış arkeolojik
buluntular şunlardır:
II.
Panamuwa Heykeli ve Yazıtı (KAI 215 / Bonatz A 8): Zincirli
Höyük ile Gerçin Höyük arasında yer alan Tahtalı Pınar mevkisinde gün ışığına
çıkarılan bu anıtsal hükümdar heykeli parçası, II. Panamuwa’nın ölümünden sonra
oğlu Kral Bar-Rakib (MÖ 733-713) tarafından babasının anısına diktirilmiştir.
Yalnızca alt kısmı günümüze ulaşan bu eserde, yöneticinin kültürel entegrasyonu
yansıtacak şekilde Asur tarzı püsküllü bir kıyafet giydiği görülür. Heykelin
üzerinde yer alan Aramice yazıtta Bar-Rakib, babası II. Panamuwa’nın siyasi
biyografisini sunar. Metinde, hanedanlığı yıkımdan nasıl kurtardığı, III.
Tiglat-Pileser’e olan sadakati, sınırlarını nasıl genişlettiği, Asur safında
savaşırken hayatını kaybettiği ve naaşının Sam’al’a getirilerek onun için bir
mezar heykeli etrafında ölü kültü kurulduğu ifade edilmektedir. Bu eser, ölen
bir yöneticinin heykel vasıtasıyla devlet anma kültünde nasıl yaşatıldığına
dair epigrafik bir kanıttır.
Kuttamuwa
Steli: II. Panamuwa döneminin yaşantısına ve inançlarına
dair bilgiler sunan bir diğer eser, kazı heyeti tarafından Zincirli’de
keşfedilen Kuttamuwa Steli’dir. Üzerinde Aramice bir yazıt ve ziyafet
sahnesi barındıran bu stelin sahibi Kuttamuwa, kendisini yazıtta “Panamuwa’nın
hizmetkârı” olarak tanıtmaktadır. Bu ibare, Kuttamuwa’nın Kral II. Panamuwa’nın
saltanatı sırasında görev yaptığını göstermektedir. Stelde Kuttamuwa, elinde
bir kadeh ile ziyafet masasının önünde otururken tasvir edilmiştir. Eser
hayattayken kendisi tarafından sipariş edilmiş olup bedenden ayrılan ruhun (nbš)
bu bazalt taşın içinde yaşayacağı ve yeraltı tanrılarıyla birlikte yemek
yiyeceği inancını yansıtmaktadır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
Akurgal,
E. (2001). Hatti ve Hitit Uygarlıkları. Net Turistik Yayınlar.
Bagg,
A. M. (2020). Bergesgleich Baute Ich Hoch: Untersuchungen zur Architektur,
Funktion und Bedeutung Neuassyrischer Befestigungsanlagen. Harrassowitz.
Bonatz,
D. (2000). Das syro-hethitische Grabdenkmal: Untersuchungen zur Entstehung Einer
Neuen Bildgattung in der Eisenzeit im Nordsyrisch-südostanatolischen Raum.
Harrassowitz.
Bonatz, D. (2001). Ein weiterer Aspekt zum Totenkult der
Könige von Sam'al. Studi Epigrafici e Linguistici sul
Vicino Oriente Antico, 18,
83-97.
Bonatz, D. (2014). Art. (H.
Niehr Ed.). The Aramaeans in ancient Syria (s. 205-253). Brill.
Darga,
A. M. (1992). Hitit Sanatı. Akbank Kültür ve Sanat Kitapları.
Gilibert,
A. (2011). Syro-Hittite Monumental Art and the Archaeology ofPperformance:
The Stone Reliefs at Carchemish and Zincirli in the Earlier First Millennium
BCE. De Gruyter.
Landsberger,
B. (1948). Sam'al: Studien zur Entdeckung der Ruinenstätte Karatepe bei
Zencirli. Türk Tarih Kurumu Basımevi.
Lipiński,
E. (2000). The Aramaeans: Their Ancient History, Culture, Religion
(Orientalia Lovaniensia Analecta 100). Peeters.
Niehr,
H. (Ed.). (2014). The Aramaeans in ancient Syria (Handbook of Oriental
Studies, Section 1: The Near and Middle East 106). Brill.
Orthmann,
W. (1971). Untersuchungen zur Späthethitischen Kunst (Saarbrücker
Beiträge zur Altertumskunde 8). Rudolf Habelt Verlag.
Schloen,
J. D., Fink, A. S. (2009). New Excavations at Zincirli Höyük in Turkey (ancient
Samʾal) and the Discovery of an Inscribed Mortuary Stele. Bulletin of the
American Schools of Oriental Research, 356, 1-13.
Struble,
E. J., Herrmann, V. R. (2009). An eternal feast at Samʾal: The New Iron Age Mortuary
Stele from Zincirli in Context. Bulletin of the American Schools of Oriental
Research, 356, 15-49.
Tropper,
J. (1993). Die Inschriften von Zincirli (ALASP 6). Ugarit-Verlag.